پناهجویان و مخالفان سیاسی ایرانی در خارج از کشور؛ تهدید
فرامرزی
در سالهای اخیر مفهوم «سرکوب فرامرزی» یا Transnational Repression به یکی از موضوعات مهم حقوق بشر تبدیل شده است که به تلاش دولتها برای تحت فشار قرار دادن مخالفان خود حتی خارج از مرزهای ملی اشاره دارد.
در مورد ایران، گزارشهای متعددی از نهادهای حقوق بشری درباره تهدید، ارعاب، نظارت و فشار بر فعالان سیاسی و روزنامهنگاران خارج از کشور منتشر شده است.
این اقدامات میتواند شامل تهدید خانوادهها در داخل کشور، تلاش برای کنترل فعالیتهای رسانهای، حملات سایبری، و در برخی موارد اقدامات امنیتی پیچیدهتر باشد.
یکی از پیامدهای مهم این وضعیت، ایجاد فضای ناامنی روانی برای پناهجویان و مخالفان سیاسی است.
این افراد حتی پس از خروج از کشور نیز ممکن است احساس امنیت کامل نداشته باشند و در فعالیتهای مدنی یا رسانهای خود با احتیاط شدید عمل کنند.
از منظر حقوق بینالملل، دولتها موظفاند به اصل عدم مداخله در امور داخلی کشورها و احترام به حقوق افراد در خارج از مرزهای خود پایبند باشند.
هرگونه فشار یا تهدید علیه پناهجویان میتواند نقض اصول بنیادین حقوق بشر و حقوق پناهندگان تلقی شود.
در نهایت، مقابله با سرکوب فرامرزی نیازمند همکاری دولتهای میزبان، سازمانهای بینالمللی و نهادهای حقوق بشری است تا امنیت و آزادی بیان برای پناهجویان و مخالفان سیاسی در خارج از کشور تضمین شود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر